Taras na Sukiennicach

Ostatnio głośno było o Sukiennicach w związku z prowadzonymi pracami w podziemiach Rynku Głównego. Obecnie możliwe jest zwiedzanie podziemi, do których wejście znajduje się w Sukiennicach. Jednak nie wszyscy zdają sobie sprawę, że za niewielką opłatą (1 zł ulgowy, 2 zł normalny) lub też nawet za darmo (np. w niedzielę) można wejść na taras na Sukiennicach i obejrzeć krakowski rynek z innej perspektywy (piękne panoramy).

Wieżyczka z kapsułą czasu

Z tarasu można gołym okiem przyglądnąć się różnym detalom, w tym podziwiać rzeźby ozdabiające górną część Sukiennic. Warto zwrócić uwagę uwagę na jedną z kilku wieżyczek, znajdującą sie na środku, której zwieńczeniem jest kula z umieszczoną w środku kapsułą czasu (otwierana raz na 100 lat, niedawno ponownie zamknięta).

Spokojną kawę w kameralnej restrauracji umili hejnalista z Wieży Mariackiej (pomacha ręką z okna po zakończeniu Hejnału) oraz uliczni artyści.

Kościół Mariacki - widok z Sukiennic

Krynica Morska to uzdrowisko nadmorskie uznawane za jedną z najpopularniejszych ośrodków wczasowo-wypoczynkowych polskiego wybrzeża bałtyckiego. Leży ona na skraju części polskiej Mierzei Wiślanej. Miejscowość jest niezmiernie interesująca turystycznie gdyż nawet jeśli w danym czasie aura nie sprzyja, to zlokalizowane niedaleko Krynicy Morskiej takie miasta-atrakcje jak Sopot, Frombork, Gdynia, dostarczają sporo krajoznawczych atrakcji oraz możliwości do interesującego spędzania wakacji.

Do największych turystycznych atrakcji Krynicy Morskiej z pewnością należy dobrze utrzymany zespół zabytkowych kamienic i pensjonatów pochodzący z początku dwudziestego wieku. Krynica jest bardzo uczęszczaną miejscowością nadmorską dlatego zleca się rezerwować noclegi w Krynicy Morskiej z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem. Atrakcją, chociaż raczej w charakterze ciekawostki jest wyjątkowa w Polsce ulica Teleexpresu, nad którą pieczę piastuje właśnie znany serwis informacyjny.

Jak przystało na miejscowość nadbałtycką, jedną z najważniejszych atrakcji krajoznawczej Krynicy jest zadbana latarnia morska, którą postawiono w połowie dwudziestego wieku. Jest to druga latarnia morska w tym konkretnym miejscu, bowiem poprzednia została wysadzona w roku 1945 przez wycofujące się wojska Wermachtu. Latarnia w Krynicy czynna jest w sezonie letnim w godzinach 10-18, ma zasięg światła przeszło 35 kilometrów i jest zdumiewającym punktem widokowym, z którego widać m.in. Bałtisk czy Frombork.

Krynica Morska posiada fenomenalne piaszczyste plaże, z których najbardziej znana czyli Bulwar Słoneczny jest zakwalifikowana do projektu Błękitna Flaga. Na tej plaży odbywają się słynne Międzynarodowe Regaty Jantarowe oraz turniej ratowników. Na domiar tego działa doskonale wyposażona wypożyczalnia sprzętu plażowego oraz do kultywowania wodnych sportów, legendarna windsurfingowa szkoła oraz prężny Jacht Klub.

Osoba Jana Pawła II była, jest i będzie pod Tatrami. Pozostała w sercach i pamięci mieszkających tam ludzi. Pamiętają zarówno te chwile kiedy to On był pod Tatrami, lecz również te chwile kiedy to oni byli u Niego.

W niektórych domach mieszkańców Murzasichla można spotkać zdjęcia oprawione w ramkę i powieszone na honorowym miejscu. Zdjęcia te upamiętniają ich wizytę na audiencji osobistej u Ojca Świętego Jana Pawła II. Widać na nich uśmiechnięte, wzruszone, zalane łzami twarze tuż obok postaci Jana Pawła II. Podczas wizyty otrzymywali od Ojca Świętego różaniec. Opowiadali później o tej wizycie innym, m.in. mnie, ze wzruszeniem, jako o wydarzeniu ważnym w ich życiu.

W albumach mieszkańców Murzasichla znaleźć można również zdjęcia upamiętniające wizyty Jana Pawła II w Polsce. Zdjęcia z Zakopanego, Ludźmierza, Nowego Targu, Krzeptówek, Krakowa, być może z Wiktorówek czy też z Morskiego Oka. Te miejsca odwiedził Jan Paweł II. Ja pamiętam wizytę w 1996 roku w Zakopanem, w Ludźmierzu i jedną z wizyt na Błoniach Krakowskich.

W Zakopanem miał miejsce hołd górali, w Ludźmierzu Jan Paweł II jeszcze zanim został papieżem złapał berło Matki Bożej. Na wizytę w Nowym Targu ludzie wywalczyli sobie wolne. Jednak Jan Paweł II bywał pod Tatrami nie tylko jako papież, lecz również wcześniej. Wiele miejsc po dziś dzień nosi ślady Jego obecności.

6 lat temu zmarł Jan Paweł II, 6 lat temu brał ślub mój brat, 6 lat temu i 1 dzień – 1 kwietnia, urodził się chłopiec, mój chrześniak. Ktoś umiera, ktoś się rodzi, taka już jest kolej życia. Pozostaje mi spojrzeć w album ze zdjęciami analogowymi. Pozostaje mi sięgnąć do nauki Jana Pawła II. Pozostaje mi wzruszyć się pięknem gór…

Wypoczywając w Hiszpanii trzeba koniecznie oprócz leżakowania na plażach i kąpieli w Morzu Śródziemnym  zainteresować się również obfitą kulturą hiszpańską i dziełami architektury. Na miejscu biura podróży oferują szereg wycieczek fakultatywnych, Niemniej jednak polecamy zainteresować się zwiedzaniem Hiszpanii na własną rękę.

Wczasy w Hiszpanii załatwiane przez biura turystyczne są dość szablonowe szczególnie dla wytrawnych turystów i organizowane w sposób raczej mało innowacyjny. Bardzo często jako główne atrakcje turystyczne zwiedzane są najbliższe zakątki, organizowane są wycieczki jeepami po ciekawych bezdrożach, niedługie rejsy statkiem po morzu, odwiedzenie oceanarium lub parku wodnego, czasami wyprawa do wiejskiej bodegi.

Hiszpańska kuchnia z kolei to istny raj dla zagorzałych amatorów owoców morza i ryb spędzających wczasy w Hiszpanii, a także mięs pod każdą możliwą postacią. Ryby i owoce morza stanowią niekwestionowaną najważniejszą bazę hiszpańskich przekąsek i starterów. Niestety są raczej kosztowne. Jednak kiedy zaczynają być podstawowymi składnikami ciepłych dań stają się bardziej przystępne dla portfeli przeciętnego turysty.

Spędzając wczasy w Hiszpanii lub na wycieczce objazdowej koniecznie należy spróbować szynki o bardzo dźwięcznej nazwie mianowicie jamon serrano, która to de facto jest szynką parmeńską. Najlepsze tego typu wędliny wyrabiane są w Estremadurze oraz w południowej części Hiszpanii. Do ciekawostek i zarazem osobliwości hiszpańskiej kuchni należy hiszpańska potrawa, cochillino czyli mięso z młodych prosiaków które karmione są tylko i wyłącznie mlekiem.

Jeżeli zaś idzie o typową turystykę, to niewątpliwie słynna corrida stanowi jedną z większych turystycznych atrakcji Hiszpanii i jest bardzo ściśle identyfikowana z Hiszpanią, choć ostatnio często rodzi sprzeciw w pewnych kręgach i nie wszyscy zgadzają się z ideą jej istnienia.

Corrida i osławione wyścigi na ulicach a dokładniej mówiąc gonitwy byków na ulicach Pampeluny są niewątpliwie integralną częścią zarówno świeckich jak również religijnych uroczystości i obrzędów. W Andaluzji na przykład walki torreadora z bykiem można obserwować na arenach, natomiast w Kraju Basków w północnej Hiszpanii byki są po prostu wypuszczane na ulice miast.

Najsłynniejsze gonitwy byków mają miejsce we wspomnianej już Pampelunie. Trwają one miedzy 6 a 14 lipca i są organizowane z okazji święta San Fermin. Encierro, bo tak ochrzczono słynne gonitwy byków na ulicach Pampeluny od dawien dawwna kuszą spragnionych mocnych wrażeń turystów z właściwie całego świata. Uczestniczą w nich oczywiście byki i co bardziej odważni śmiałkowie z Kraju Basków.

Ukraina - Podróż Lwów-Symferopol - Krajobraz

W ubiegłe wakacje (sierpień 2010) miałam przyjemność odbyć wraz ze znajomymi podróż na Krym i po Krymie. Start naszej wycieczki: Kraków, cel 1 - Symferopol (Ukraina, Krym), ukr. Сімферополь, odległość najkrótszą drogą samochodem: ok. 1450 km.

Jak dostać się do Symferopolu?

To był nasz pierwszy problem jaki musiał rozwiązać nasz kolega pomysłodawca. Wybraliśmy następujące rozwiązanie:

• Kraków – Przemyśl, ok 4 godz. jazdy samochodem
• Przemyśl – Medyka-Szeginie, korzystamy z busa, który jedzie na granicę, koszt 2 zł.
• Pieszo, odprawa celna na granicy, wypełniamy druczek pobytu na Ukrainie (obecnie nie trzeba ani wizy ani tego druczka).
• Medyka-Szeginie – Lwów, wsiadamy w ukraiński środek komunikacji zwany marszrutką (uwaga! busy, które stoją zaraz koło przejścia są bardziej komfortowe, ale kosztują ponad 40 hrywien, podczas, gdy z dworca odjeżdżają marszrutki za 16 hrywien), ok 2 godz.
• Lwów – Symferopol, kolej ukraińska, klasa ekonomiczna “płackarta“, 25 godzin.

Właśnie o podróży tym pociągiem z Lwowa do Symrefopola chciałam nadmienić kilka słów.

Jak kupić bilety na pociąg z Lwowa do Symferopola?

Właściwie to mamy dwie opcje: przez biuro podróży lub osobiście. My wybraliśmy tą pierwszą opcję w obie strony. Zarezerwowaliśmy bilety na pociąg w dosyć późnym terminie dlatego mieliśmy miejsca rozrzucone po całym wagonie. Bilety mieliśmy do odebrania u przewodniczki biura podróży na Ukrainie we Lwowie (oczywiście w grę wchodzi odpowiednia opłata manipulacyjna). Gdybyśmy chcieli je kupić na własną rękę musielibyśmy to zrobić osobiście we Lwowie. Na ten pociąg konieczna jest wcześniejsza rezerwacja z wyprzedzeniem przynajmniej miesięcznym, a w praktyce około 60 dni przed terminem!

Czy da się zwrócić zarezerwowane bilety?

Tak się złożyło, że nasza znajoma zrezygnowała z wyjazdu i nie pojechała z nami. W związku z tym mieliśmy jeden wolny bilet. Nasz kolega poszedł więc do kasy zwrócić bilet. Po długich negocjacjach (on po polsku, pani po ukraińsku) udało się zwrócić bilet i odzyskać część jego wartości.

Klasa płackarta

Zasadnicze pytanie, które cisnęło się nam nam na usta dotyczyło klasy płackarta. Co to właściwie jest i jakie są tam warunki? Klasa ta jest nieco lepsza niż najniższa klasa, ale co ciekawe wygląda zupełnie inaczej niż w Polsce. Wagony składają się z otwartych przedziałów. W każdym przedziale są 4 łóżka (a właściwie miejsca leżące) i składany stolik w tym 2 łóżka rozkładane na piętrze, 2 łóżka do siedzenia z miejscem na bagaż pod spodem, nad łóżkami znajduje się miejsce na pościel. Wzdłuż przejścia również znajdują się łóżka do każdego przedziału, jedno rozkładane na piętrze, drugie składane z dwóch siedzeń i stolika na dole. W efekcie najbardziej niewygodne są łóżka w przejściu. Na jeden przedział przypada 6 osób.

Na końcu wagonu znajduje się łazienka i kosz na śmieci (ukryty).

Prowadnik

Na drugim końcu wagonu znajduje się przedział prowadnika. Kim on właściwie jest? Prowadnik, a właściwie to dwóch, przydzielony jest do każdego wagonu i jest odpowiednikiem kierownika wagonu. On sprawdza bilety przy wsiadaniu, następnie rozdaje pościel (latem są to 2 prześcieradła i poszewka na poduszkę, materace i poduszki są do zdjęcia z półek nad łóżkami). Prowadnik również na początku podróży zabiera bilety, które możemy na końcu odzyskać jeśli chcemy. Prowadnik czuwa nad nami przez całą podróż. Czuwa również przy piecyku na końcu wagonu, który rozpala i gotuje w nim gorącą wodę. Gorąca woda jest za darmo, sam prowadnik roznosi herbatę lub kawę za niewielką opłatą. Prowadnik również informuje o postojach i ich długości, sprawdza czy wszyscy wsiedli do wagonu i wie kto znajduje się w jego wagonie. W czasie naszej podróży zdarzyło się, że składane łóżko było zepsute. Kreatywność prowadnika, który nie miał czym tego naprawić przeszła moje oczekiwania – przyniósł metalowe wiadro z kocem, jakiś gwóźdź wbił, żeby chociaż trochę się trzymało i podłożył wiadro pod spadający stolik.

Postoje w czasie podróży z Lwowa do Symferopola. Zaopatrzenie

W czasie 25 godzinnej podróży jest kilka dłuższych postojów. Można wówczas wyjść z wagonu na peron i… kupić coś. Na peronie możemy spotkać babuszki, które sprzedają przeróżne towary: wodę, piwo, lody domowej roboty, ryby solone (później cały wagon nimi “pachnie”), pierożki (nie są to nasze pierogi, są bardziej podobne do naszych drożdżówek), maliny i inne. W związku z tym nie musimy się zaopatrywać na całą podróż w jedzenie i picie. W wagonie oficjalnie nie wolno pić alkoholu, w praktyce piwo pili wszyscy, wódkę kazali chować, ale wystarczyło, że nie stoi na stoliku. W niektórych pociąga jest specjalny wagon restauracyjny, w którym można pić alkohol. Rozkład postojów wisi również na drzwiach w pociągu.

Atmosfera w czasie podróży

Jak wszędzie dużo zależy z kim jedziemy w pociągu. W związku z nasza późną rezerwacją jechaliśmy w pociągu z obywatelami Ukrainy. Normalnie biura podróży rezerwują cały wagon dla Polaków. Trzeba przyznać, że chcąc przeżyć prawdziwą podróż przez Ukrainę koniecznie należy jechać w wagonie z obywatelami Ukrainy. Po pierwsze można wyćwiczyć swoje ucho i język we władaniu ukraińskim lub rosyjskim. Po drugie można ciekawych rzeczy się dowiedzieć. Po trzecie pełnym zaskoczeniem było dla nas odkrycie, że pociągiem podróżują całe rodziny, wraz z małymi dziećmi, które mają ze sobą pełne obiady, śniadania, kolacje (np. gotowane jajka czy schabowy). Co ciekawe nie baliśmy się o swoje bagaże, mimo, że siedzieliśmy na drugim końcu wagonu. W nocy większość ludzi śpi, światła są przygaszane, ale również za dnia można spotkać wylegujących się na pięterku. Ogólnie: bardzo pozytywne wrażenia.

Krajobraz

Podróżując pociągiem przez Ukrainę możemy podziwiać piękno tego kraju: dużo terenów zielonych. Jak już wjedziemy na sam Krym możemy obserwować płaskie stepy przeplatane zbiornikami wodnymi.

Symferopol i inne dworce kolejowe

Trzeba przyznać, że na Ukrainie dworce kolejowe robią nie lada wrażenie i są to prawdziwe dzieła sztuki. Wysiadając w Symferopolu warto wyjść na plac przed dworzec i przyjrzeć się tej pięknej budowie również od zewnątrz.

Budapeszt, stolica Węgier, mały Wiedeń lub jak niektórzy go nazywają Perła Dunaju. Jeszcze w czasach PRLu miasto było synonimem luksusu za żelazną kurtyną i namiastką Zachodu w tej części Europy. I faktycznie podróżując do Budapesztu w latach osiemdziesiątych przeciętny Polak mógł czuć się zagubiony i przytłoczony.

Od tamtych czasów wiele się jednak zmieniło. Polska przez dwadzieścia lat zrobiła mocny krok do przodu tymczasem Budapeszt praktycznie pozostał w miejscu. Aby się o tym przekonać i faktycznie docenić rozwój polskich miast, infrastruktury i ogromny turystyczny wzrost w naszym kraju warto pojechać do Budapesztu chociażby na weekend. Zobaczymy wówczas, że niepowtarzalne piękno zabytków historycznych miasta przeplata się tutaj niestety z zaniedbaniem, brudem, niejednokrotnie ubóstwem oraz czasami zacofaniem, co widać np. w centrach handlowych, gdzie nie można zapłacić kartą kredytową ponieważ o terminalu nikt tu jeszcze nie słyszał…

Trzy dni w Budapeszcie to absolutne minimum i zarazem optimum, aby poznać miasto i zobaczyć najciekawsze jego zabytki. Droga na Węgry z Polski przez Słowację najlepiej pokonać samochodem lub samolotem korzystając z polsko-węgierskiego przewoźnika oferującego tanie lotnicze bilety WizzAir. Zakwaterowanie w Budapeszcie nie przedstawia żadnego problemu, można znaleźć coś na miejscu lub zarezerwować hotel online np. w serwisie Tani Hotel, gdzie przy odrobinie szczęścia można trafić perełkę i spędzić weekend w czterogwiazdkowym hotelu w bardzo korzystnej cenie oraz zapewnić sobie świetną bazę wypadową do wędrówek po Budapeszcie lokując się gdzieś w okolicy ścisłego centrum Budapesztu.

Zwiedzanie miasta w dużej mierze można zrealizować pieszo, jednakże kilka obiektów z uwagi na oddalenie od centrum trzeba zaliczyć korzystając z miejskiej komunikacji.

Budapeszt należy do miast fantastycznie skomunikowanych. Linie autobusowe, tramwajowe oraz metro przecinają się, nakładają na siebie oraz wzajemnie uzupełniają w taki sposób, że dotarcie do praktycznie każdego zakątka miasta jest dziecinnie proste i nie zajmuje więcej jak 10-25 minut.

Zwiedzanie Budapesztu warto zacząć od najsłynniejszych budowli takich jak Most Łańcuchowy, Baszta Rybacka czy wyróżniający się majestatyczny budynek parlamentu sprawiający wrażenie jakby baśniowego zjawiska. Tak, parlament można podziwiać z każdej strony i o każdej porze dnia i nocy. Zwłaszcza nocą ze burty statku płynącego po Dunaju Parlament przedstawia się niepowtarzalnie i na długo pozostaje w pamięci.

Budapeszt to nie tylko zabytki, tutaj można spędzić nawet urlop wypoczynkowy korzystając z bogatej infrastruktury sportowo-rekreacyjnej, do której należą baseny na Wyspie Małgorzaty, łaźnie w okolicy Góry Gellerta oraz wiele terenów zielonych, deptaków spacerowych, boisk i kortów tenisowych, a także tras rowerowych i joggingowych.

Jeśli chodzi o klimat to w Budapeszcie czuć już wpływ Morza Śródziemnego i dlatego o pogodę nie należy się martwić, z reguły w sezonie jest ciepło i słonecznie, czasami nawet za bardzo.

Otóż postanowiłam taką nazwę przyjąć kierując się genezą nazwy Murzasichle, czyli Mur-za-Sichle. Według genezy Sichle była kiedyś odrębną miejscowością i dopiero później nastąpiło połączenie dwóch miejscowości.